By

Choroba Leśniowskiego-Crohna (zwana też chorobą Crohna) dotyka przewód pokarmowy na całej jego długości – od jamy ustnej poprzez przełyk, żołądek i jelita aż do odbytu. Niekiedy może powodować również objawy niezwiązane z przewodem pokarmowym, dlatego czasem wykrycie zespółu Crohna może zająć sporo czasu. Zobacz, jakie symptomy mogą świadczyć o chorobie Leśniowskiego-Crohna.

Kto choruje na chorobę Crohna?

Schorzenie to występuje najczęściej w rozwiniętych krajach Europy i Ameryki Północnej. Zazwyczaj chorują osoby między 15. a 25. rokiem życia. Jednak początkowe objawy mogą być mało charakterystyczne. Niekiedy upływa wiele lat od wystąpienia pierwszych symptomów do rozpoznania choroby Leśniowskiego. W niewielkiej przewadze wśród chorych są kobiety. Znane są mutacje genetyczne zwiększające szanse na zachorowanie, dlatego osoba mająca w rodzinie chorego na zespół Crohna, powinna uważnie obserwować występowanie u siebie objawów tej choroby. Również palenie papierosów powoduje wzrost ryzyka zachorowania i pogarsza przebieg choroby Crohna.

Objawy ogólne choroby Leśniowskiego-Crohna

Objawy ogólne, które nie są typowo kojarzone z przewodem pokarmowym, bywają ignorowane. Chorzy tłumaczą je sobie stresem i nadmiarem obowiązków.

Najczęściej są to:

  • osłabienie i szybkie męczenie się
  • gorączka
  • schudnięcie (znacząco – kilka, a nawet kilkanaście kilogramów, bez odchudzania)
  • zahamowanie wzrostu, gdy chorują dzieci

Objawy miejscowe choroby Leśniowskiego

Zależą one od lokalizacji zmian chorobowych. Będą różne w przypadku zajęcia przełyku oraz gdy chorym odcinkiem będzie jelito grube. Najczęściej, bo w około 50% przypadków zajęte zmianami chorobowymi jest jelito cienkie. W około 40% zarówno jelito cienkie jak i grube. W 20% przypadków choruje jedynie jelito grube. Pozostałe miejsca przewodu pokarmowego znacznie rzadziej bywają zajęte przez proces chorobowy.

Typowa postać zajmująca jelito cienkie zaczyna się najczęściej anemią, przedłużającą się gorączkąbólami brzuchabiegunką. W cięższych przypadkach można dostrzec krew w stolcu, co zawsze powinno być objawem bardzo niepokojącym i koniecznie wymagającym pilnej wizyty u lekarza. Niekiedy początek choroby może być nagły i przypominać zapalenie wyrostka robaczkowego z silnym bólem brzucha.

W przypadku zajęcia jelita grubego dominującym objawem są biegunka i ból brzucha. W okolicy odbytu spotykane są zmiany skórne – owrzodzenia, mogą występować u ponad połowy chorych ze zmianami chorobowymi w jelicie grubym.

Gdy zespół Crohna dotyka przełyku, żołądka i dwunastnicy towarzyszy temu ból brzucha, wymioty i trudności w połykaniu.

Chorobie Leśniowskiego-Crohna towarzyszą często zmiany w jamie ustnej, takie jak bolesne afty i owrzodzenia.

Pozajelitowe objawy zespołu Crohna

Dotyczą one innych układów i narządów niż przewód pokarmowy, co może dziwić. Spowodowane są uogólnionym stanem zapalnym i nie wolno o nich zapominać. Możliwe objawy pozajelitowe choroby Leśniowskiego-Crohna to:

  • zapalenie stawów z ich bolesnością
  • zapalenie spojówek z zaczerwienieniem i pieczeniem oczu
  • zmiany skórne w postaci zaczerwienienia skóry z tworzeniem guzów podskórnych lub owrzodzeń

Jak rozpoznać chorobę Leśniowskiego-Crohna?

W przypadku występowania niepokojących cię objawów, lekarz zleci badania laboratoryjne (m.in. morfologię krwi). Może także skierować cię na kolonoskopię czyli badanie, podczas którego lekarz ogląda jelito grube od środka. W trakcie tego zabiegu pobiera się wycinki z jelita, by następnie zlecić ich badania w laboratorium i potwierdzić lub wykluczyć chorobę.

Przebieg choroby Crohna

Jest to wieloletnia choroba. W jej czasie następują okresy gorsze – zaostrzenia, kiedy objawy są bardzo nasilone. Biegunka często budzi osobę chorą w nocy, ilość stolców dochodzi nawet do 20 dziennie, co poważnie utrudnia codzinne funkcjonowanie i może prowadzić do odwodnienia i niedożywienia. Oprócz okresów zaostrzeń występują też tzw. remisje, czyli czas, w którym objawy są słabsze, a osoba chora może normalnie funkcjonować. Takie okresy mogą trwać różnie długo, od kilku tygodni do nawet kilku lat. Niestety u niektórych osób objawy występują stale i bardzo przeszkadzają w codziennym życiu. Większość chorych musi być hospitalizowanych w czasie trwania zaostrzeń w celu ich opanowania przez lekarzy. Około 60% chorych przejdzie operację wynikającą z choroby Leśniowskiego, gdyż może ona spowodować np. niedrożność jelit.

Jakie jest rokowanie w chorobie Leśniowskiego-Crohna?

Niestety, szansa na całkowite wyleczenie jest niewielka, dlatego celem w czasie leczenia jest przede wszystkim przedłużanie okresów remisji – gdy objawów nie ma lub są łagodniejsze. Często dochodzi do nawrotów choroby, a pobyty w szpitalu i możliwe zabiegi operacyjne obniżają komfort życia.

Leczenie zespołu Crohna

Nadal nie ma w pełni skutecznego leczenia, jest jednak wiele terapii, które stosowane w odpowiedni sposób mogą doprowadzić do czasowego ustąpienia objawów choroby. Najczęściej konieczne jest wielokrotne zmienianie terapii. Różni się ona w okresach zaostrzeń i remisji. Podstawowymi lekami, które zmniejszają stan zapalny, będący przyczyną choroby są:

  • glikokortykosteroidy
  • sulfasalazyna i mesalazyna (jedne z najczęściej stosowanych leków w chorobie Leśniowskiego. Cena bez refundacji to około 80 zł za opakowanie, po refundacji nawet poniżej 10 zł)
  • leki immunosupresyjne – azatriopryna, metotreksat
  • leczenie biologiczne

Są to leki dostępne na receptę, którą może wypisać ci lekarz gastroenterolog. Leczenie zespołu Crohna jest częściowo refundowane przez NFZ. Niestety, jest ono długotrwałe i przez to może być kosztowne. Inne leki stosowane w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna to:

  • antybiotyki
  • leki przeciwbólowe
  • leki przeciwbiegunkowe

Niezwykle ważna w terapii zespołu Crohna jest zdrowa dieta, mająca na celu uzupełnienie niedoborów składników odżywczych i witamin. Należy pić dużo wody, unikać stresu i leków przeciwbólowych z grupy tzw. niesteroidowych leków przeeciwzapalnych oraz bezwzględne zaprzestać palenia.

Żelazo Plus 30 tabletek – 10,14 zł

Ciąża u kobiety z zespołem Leśniowskiego-Crohna

Choroba Crohna nie odbiera kobietom możliwości zajścia w ciążę, ale znacząco to utrudnia. Zaleca się doprowadzenie do stanu ustąpienia objawów przed poczęciem dziecka. Bardzo ważne jest również to, aby w czasie cięży nie przerywać leczenia, gdyż wystąpienie zaostrzenia choroby może zaszkodzić zarówno mamie jak i dziecku.

Tags:
 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
wpDiscuz